twitter
rss

 Καλή χρονιά 2026, με υγεία ψυχής και σώματος, περισσότερη αλληλεγγύη και καλοσύνη!



(αυτό είναι το ημερολόγιο που εκτυπώσαμε εκ μέρους του σχολείου μας και προσφέραμε σε μαθητές και προσωπικό του Νοσοκομείου Παίδων "Η Αγία Σοφία"!)


 


"Στην πέτρα της υπομονής προσμένουμε το θάμα
που ανοίγει τα επουράνια κι είν’ όλα βολετά..." (Γ. Σεφέρης)
Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα!!!

 


Αυτές τις άγιες ημέρες που πλησιάζουν ας δούμε πώς τις προσεγγίζει με την δική του ευαισθησία ο αγαπημένος μας λογοτέχνης, Φώτης Κόντογλου, και πώς προτείνει να τις γιορτάζουμε, σύμφωνα με το ήθος του λαού μας:

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΝΑ ΕΘΙΜΑ ΜΑΣ


«Οι γιορτές οι δικές μας σταθήκανε πάντα θρησκευτικές, και γι’ αυτό είχανε κάποιον άλλο χαρακτήρα από τις γιορτές που γιορτάζουνε άλλα έθνη, προπάντων σήμερα, που είναι κάποιες αυτοσχεδιασμένες σκηνοθεσίες χωρίς καμμιά σημασία για το πνεύμα τον ανθρώπου. Σ’ αυτές τις ψευτογιορτές ξαμολιούνται όλα τα βάρβαρα και εγωιστικά πάθη του ανθρώπου, που κοιτάζει μοναχά την ευχαρίστηση της σάρκας. Ενώ οι δικές μας οι γιορτές, επειδή, όπως είπα, έχουνε την ρίζα τους στην θρησκεία, ήτανε σεμνές, πνευματικές, ώστε να μη σκανδαλίζουνε τούς φτωχούς, όσο είναι μπορετό σε σαρκικούς ανθρώπους. Οι πλούσιοι κι οι νοικοκυραίοι αποφεύγανε να πληγώσουνε τούς φτωχότερους, και νοιώθανε την ανάγκη να τους ζεστάνουνε και κείνους, στέλνοντας κρυφά στα σπίτια τους διάφορα δώρα, με τρόπο, ώστε να μη τους ταπεινώσουνε, κ’ έτσι η διαφορά να φαίνεται όσο μπορούσε λιγότερη…

Αδέλφια μου, φυλάξτε τα ελληνικά συνήθειά μας, γιορτάστε όπως γιορτάζανε οι πατεράδες σας, και μη ξεγελιόσαστε με τα ξένα κι άνοστα πυροτεχνήματα. Οι δικές μας οι γιορτές αδελφώνουν τους ανθρώπους, τους ενώνει η αγάπη του Χριστού. Μην κάνετε επιδείξεις. «Ευφράνθητε εορτάζοντες». Ακούστε τι λένε τα παιδάκια που λένε τα κάλαντα: «Και βάλετε τα ρούχα σας, εύμορφα ενδυθήτε, στην εκκλησίαν τρέξετε, με προθυμίαν μπήτε, ν’ ακούσετε με προσοχήν όλην την υμνωδίαν, και με πολλήν ευλάβειαν την Θείαν Λειτουργίαν. Και πάλιν σαν γυρίσετε εις το αρχοντικόν σας, ευθύς τραπέζι στρώσετε, βάλτε το φαγητόν σας. Και τον σταυρόν σας κάνετε, γευθήτε, ευφρανθήτε. Δώστε και κανενός φτωχού όστις να υστερήται». Αθάνατη ελληνική φυλή! Φτωχή μα αρχοντομαθημένη, βασανισμένη, μα χαρούμενη και καλόκαρδη περισσότερο από τους ευτυχισμένους της γης, που τους μαράζωσε η καλοπέραση»

(Φώτης Κόντογλου, "ΤΟ ΦΟΒΕΡΟΝ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ")

 Με πολύ κέφι και χαρά, ετοιμάσαμε και φέτος τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις του σχολείου μας!

Παραδοσιακά κάλαντα και τραγούδια, την ιστορία της γέννησης βασισμένη σε εκθέματα του βυζαντινού μουσείου και χριστουγεννιάτικες κατασκευές προσφέραμε στους μαθητές μας στους χώρους του σχολείου μας, αλλά και στους διαδρόμους των ογκολογικών κλινικών και στην είσοδο του Νοσοκομείου Παίδων "Η Αγία Σοφία".

Μικρή γεύση από τη χορωδία μας μπορείτε να πάρετε από τα παρακάτω αρχεία: 









Και εις έτη πολλά!!! 

 Όταν οι εκπαιδευτικοί εμπνέουν και ευαισθητοποιούν τα παιδιά, τότε καλλιεργείται η αγάπη και γίνεται πράξη!

Με την φροντίδα της εξαίρετης καθηγήτριας εικαστικών κ. Θεοδώρας Χανδρινού και την μέριμνα της διεύθυνσης και των εκπαιδευτικών του 1ου Δημοτικού σχολείου Παλαιού Ψυχικού, οι μαθητές του δούλεψαν με φαντασία και μεράκι και έφτιαξαν πανέμορφες κάρτες, ζωγραφιές και σελιδοδείκτες, με σκοπό να τα προσφέρουν στους νοσηλευόμενους μαθητές του Νοσοκομείου Παίδων "Η Αγία Σοφία"!

Έντονα, χαρούμενα χρώματα, πρωτότυπα σχέδια, όμορφες ψαλιδιές, ευφάνταστοι συνδυασμοί συνέθεσαν την προσφορά της αγάπης παιδιών προς παιδιά, με σκοπό να χαρίσουν ελπίδα!








Σας ευχαριστούμε όλους από καρδιάς για την αγάπη σας, που και φέτος αγκάλιασε το σχολείο μας!

Σας ευχόμαστε: 

Καλά Χριστούγεννα και κάθε καλό σε όλους σας!

Μπορεί στο Νευροκόπι οι θερμοκρασίες να είναι οι χαμηλότερες όλης της Ελλάδας και να χαρακτηρίζεται ως η "Σιβηρία των Κάτω Βαλκανίων", όμως οι καρδιές των κατοίκων του είναι πολύ θερμές!

Με μεγάλη συγκίνηση λάβαμε ένα δέμα αγάπης. Το περιεχόμενο: Όμορφα παιχνίδια για μικρά και μεγαλύτερα παιδιά, γραφική ύλη, κούκλες, κατασκευές!




Δεν έλειψαν, επίσης, οι όμορφες καρτούλες και μάλιστα σε δύο γλώσσες, ελληνικά και αγγλικά!





Σε μια εποχή που η ενσυναίσθηση και η κοινωνική προσφορά αποτελούν τα πολυτιμότερα μαθήματα για τους νέους ανθρώπους, η κίνηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη αξία. Τα δώρα γέμισαν με χαμόγελα και αισιοδοξία τους μαθητές μας, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι η εκπαιδευτική κοινότητα μπορεί να αποτελέσει έναν ισχυρό δεσμό αλληλεγγύης και αγάπης!

Ευχαριστούμε θερμά όλους τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και κυρίως τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Κάτω Νευροκοπίου Δράμας! Τέτοιες ενέργειες αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση και ενισχύουν το όραμά μας για ένα Σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία και στον συνάνθρωπο. 

Σας ευχόμαστε από καρδιάς καλά Χριστούγεννα! Καλή δύναμη στο έργο σας και ελπίζουμε σε μελλοντική συνεργασία και επικοινωνία μεταξύ των Σχολείων μας!

 Αγαπάμε πολύ τον Δεκέμβριο! Μας φέρνει τα Χριστούγεννα! 

Και μαζί με τα Χριστούγεννα, χαιρόμαστε και τις ευκαιρίες που μας δίνονται, για να γινόμαστε κι εμείς πάλι παιδιά! 

Κάτι που ιδιαιτέρως μεριμνούμε, όπως και όλοι οι εκπαιδευτικοί άλλωστε, είναι η επιμελής προετοιμασία για τα ενθύμια των μαθητών μας, τα οποία θα δοθούν επίσης και τους προϊσταμένους των επιμέρους κλινικών, ως ευχαριστία για το έργο τους...

Φέτος επιμεληθήκαμε χριστουγεννιάτικα ενθύμια-τσάντες, τις οποίες θα γεμίσουμε με ημερολόγια, σοκολατάκια, παιχνίδια και ό,τι άλλο σκεφθούμε!

Μικρό δείγμα της προετοιμασίας μας:




 


 Η 17η Νοεμβρίου είναι μια σημαντική ημέρα

 μνήμης για όλους μας. Θυμόμαστε την εξέγερση

 των φοιτητών του Πολυτεχνείου το 1973, οι οποίοι

 ύψωσαν τη φωνή τους απέναντι στη δικτατορία

 ζητώντας δημοκρατία, ελευθερία και αξιοπρέπεια.

 Με το ραδιόφωνο του Πολυτεχνείου και το

 σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», έδωσαν

 κουράγιο σε όλη την κοινωνία.





Τον Απρίλιο του 1967 μια ομάδα αξιωματικών κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα. Κατά τη διάρκεια της επταετίας, οι πολιτικές ελευθερίες περιορίστηκαν: κόμματα διαλύθηκαν, ο Τύπος λογοκρινόταν, πολλοί άνθρωποι φυλακίστηκαν ή εξορίστηκαν για τα πιστεύω τους. Η κοινωνία ζούσε μέσα σε κλίμα φόβου, ενώ κάθε μορφή ελεύθερης έκφρασης ήταν υπό επιτήρηση.



Μέσα σε αυτό το περιβάλλον έντονου περιορισμού, οι φοιτητές των ελληνικών πανεπιστημίων άρχισαν να κινητοποιούνται. Τον Νοέμβριο του 1973, οι φοιτητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κατέλαβαν το ίδρυμα και ξεκίνησαν έναν ελεύθερο ραδιοφωνικό σταθμό μέσα από τις σχολές. Με το γνωστό πλέον μήνυμα «Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο», κάλεσαν τους πολίτες να αντισταθούν στη χούντα και να απαιτήσουν δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα και κοινωνική δικαιοσύνη.


Χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας συγκεντρώθηκαν γύρω από το Πολυτεχνείο για να στηρίξουν την προσπάθεια των φοιτητών. Το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου, το καθεστώς απάντησε με βία: στρατιωτικές δυνάμεις και άρματα μάχης επενέβησαν, διαλύοντας την κατάληψη. Παρά τις απώλειες και την καταστολή, η εξέγερση έδειξε ότι η κοινωνία δεν είχε χάσει το θάρρος της. Λίγους μήνες αργότερα, η δικτατορία κατέρρευσε...



Τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, κάθε φορά που γινόταν πορεία προς τιμήν του Πολυτεχνείου, ο κόσμος που συμμετείχε έκανε μια στάση κάτω από το σπίτι της μεγάλης Σοφίας Βέμπο, της "τραγουδίστριας της νίκης", για να φωνάξει συνθήματα προς τιμήν της και να την χειροκροτήσει δυνατά!



Τιμούμε την 17η Νοεμβρίου όχι μόνο για όσα έγιναν στο Πολυτεχνείο, αλλά και για όσα μας διδάσκει: να μην αδιαφορούμε, να αγωνιζόμαστε για τις αξίες μας και να υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία σε κάθε στιγμή της ζωής μας. Είναι μια επέτειος που μας θυμίζει πως η ιστορία γράφεται όταν κάποιοι αποφασίζουν να πουν “όχι” στην αδικία και “ναι” στην ελευθερία






Κάθε γιορτή του σχολείου μας αποτελεί μία μοναδική εμπειρία, κι αυτό γιατί απευθύνεται εκεί όπου υπάρχει περισσότερη ανάγκη για χαμόγελο, ελπίδα και κουράγιο, σε μαθητές που νοσηλεύονται! 

Η εκδήλωση που με πολλή αγάπη ετοιμάσαμε για να τιμήσουμε την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 ήταν διαφορετική από κάθε άλλη χρονιά. Αντί να γίνει στην αίθουσα εκδηλώσεων, αποφασίσαμε να μεταφέρουμε το μήνυμα της ημέρας στους διαδρόμους των ογκολογικών κλινικών του Νοσοκομείου Παίδων "Η Αγία Σοφία", καθώς και στην είσοδο του Νοσοκομείου, ώστε να λάβουν μέρος και τα παιδιά των υπολοίπων κλινικών.

Το πρωί της Παρασκευής 24 Οκτωβρίου, οι εκπαιδευτικοί του Δημοτικού και Νηπιαγωγείου, μαζί με μουσικά όργανα, κατευθυνθήκαμε στις ογκολογικές κλινικές, κρατώντας μικρές ελληνικές σημαίες. 





Εκεί μας υποδέχτηκαν με χαμόγελο οι γιατροί, οι νοσηλευτές και φυσικά οι νοσηλευόμενοι, που ανυπομονούσαν να παρακολουθήσουν τη μικρή μας γιορτή!





Η εκδήλωση ξεκίνησε με γνωστά, επίκαιρα τραγούδια που όλοι αγαπάμε όπως το "Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του" και το "Κορόιδο Μουσολίνι". 


Οι μελωδίες και οι φωνές των παιδιών γέμισαν τον χώρο με ζωντάνια και ενθουσιασμό και έσβησαν για λίγο τον ήχο των μηχανημάτων...

 

Ενδιάμεσα στα τραγούδια και σχετικά με αυτά, οι εκπαιδευτικοί μιλήσαμε, με απλά λόγια, για τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν όταν πραγματοποιήθηκε μια μικρή, συμβολική παρέλαση. Οι νοσηλευόμενοι μαθητές, κρατώντας σημαίες και τραγουδώντας το «Στης Πίνδου τα βουνά», περπάτησαν αργά στους διαδρόμους, με τη βοήθεια του προσωπικού και των γονέων τους. Ήταν μια παρέλαση της ψυχής κι ελπίδας...






Η επετειακή μας εκδήλωση ολοκληρώθηκε ψάλλοντας όλοι μαζί, περήφανα, τον Εθνικό μας ύμνο!

 Η μικρή, αλλά ζεστή μας γιορτή, πραγματοποιήθηκε και στην είσοδο του Νοσοκομείου, όπου μας τίμησαν με την παρουσία τους ο Διοικητής των Νοσοκομείων Παίδων Αθήνας, κ. Μίχας, η αναπληρώτρια Διοικήτρια, κ. Κανέλλου, μέλη του ΔΣ, Τομεάρχες, Προϊσταμένες, Διοικητικό προσωπικό, ιατροί, νοσηλευτές. Τραγουδήσαμε με μεγάλο ενθουσιασμό τα αγαπημένα μας τραγούδια, με ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή από τους παρευρισκομένους. 




Διαβάσαμε σύντομα κείμενα και αφηγήσεις για τα γεγονότα του 1940: για το μεγάλο «Όχι» που είπε η Ελλάδα, για τον ηρωισμό των στρατιωτών στα βουνά της Πίνδου, για τις γυναίκες που κουβαλούσαν τρόφιμα και πολεμοφόδια μέσα στο χιόνι, για την πίστη στην ελευθερία και την ειρήνη. Όλοι άκουγαν με προσοχή και συγκίνηση. Ήταν μια ζωντανή ιστορία που άγγιξε τις καρδιές όλων.

Εξίσου συγκινητική με προηγουμένως ήταν η συμβολική παρέλαση που πραγματοποιήθηκε, περήφανα, αυτή τη φορά με μαθητές των Παιδιατρικών κλινικών του Νοσοκομείου.

Τέλος, κι εδώ όλοι μαζί - μαθητές, εκπαιδευτικοί, προσωπικό και επισκέπτες - ψάλαμε τον Εθνικό μας Ύμνο. Η συγκίνηση ήταν διάχυτη, τα μάτια πολλών γέμισαν δάκρυα, και όλοι νιώσαμε πως εκείνη τη στιγμή τιμούσαμε πραγματικά την πατρίδα μας, όχι μόνο με λόγια, αλλά με πράξεις αγάπης και ανθρωπιάς.

Ακολούθως, βγάλαμε αναμνηστικές φωτογραφίες με τη Διοίκηση και το προσωπικό του Νοσοκομείου. Όλοι χαμογελούσαν, και ήταν φανερό πως αυτή η απλή, ανθρώπινη γιορτή είχε αγγίξει τις καρδιές τους...

Η 28η Οκτωβρίου δεν είναι μόνο μια ημερομηνία στο ημερολόγιο ή μια παρέλαση στην πλατεία. Είναι ένα μάθημα ζωής: να λέμε «όχι» σε ό,τι μας φοβίζει, να στεκόμαστε δίπλα ο ένας στον άλλον, να μη χάνουμε το κουράγιο μας. Και ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πιο σπουδαίο μάθημα που μπορεί να πάρει ένα παιδί.

Ήταν μια μέρα γεμάτη συγκίνηση, χαρά και υπερηφάνεια

Φεύγοντας, όλοι νιώθαμε λίγο πιο πλούσιοι — όχι σε πράγματα, αλλά σε συναισθήματα. Και είμαστε σίγουροι πως οι ήρωες του ’40 θα ήταν περήφανοι για αυτή τη μικρή, αλλά τόσο μεγάλη, γιορτή μας.