Καθ΄όλο το διάστημα της Μεγάλης Σαρακοστής - αρχίζοντας από την κατασκευή της Κυράς-Σαρακοστής - η σκέψη μας και οι δράσεις μας περιστρέφονται γύρω από τα μηνύματα των ημερών.
Ιδιαίτερα το διάστημα προ της Μεγάλης Εβδομάδος, εξιστορήσαμε στα παιδιά τα μεγάλα γεγονότα που ξαναζούμε και όλη την πορεία του Χριστού μας μέχρι την λαμπροφόρο Ανάσταση!
Μεγάλο σταθμό και απαρχή των γεγονότων αποτελεί η ανάσταση του Λαζάρου, η οποία τιμάται παντοιοτρόπως. Ανάμεσα στις παραδόσεις μας βρίσκονται τα πανέμορφα "Κάλαντα του Λαζάρου", τα οποία τραγουδήσαμε μαζί με τους μαθητές μας:
Ἦρθε ὁ Λάζαρος, ἦρθαν τὰ Βάγια,
ἦρθε τῶν Βαγιῶν ἡ ἑβδομάδα.
Ξύπνα Λάζαρε καὶ μὴν κοιμᾶσαι,
ἦρθε ἡ μέρα σου καὶ ἡ χαρά σου.
Ποῦ ἤσουν Λάζαρε; Ποῦ ἤσουν κρυμμένος;
Κάτω στοὺς νεκρούς, σὰν πεθαμένος.
Δὲ μοῦ φέρνετε, λίγο νεράκι,
πού ῾ν᾿ τὸ στόμα μου πικρὸ φαρμάκι.
Δὲ μοῦ φέρνετε λίγο λεμόνι,
Πού ῾ν᾿ τὸ στόμα μου, σὰν περιβόλι.
Ἦρθε ὁ Λάζαρος, ἦρθαν τὰ Βάγια,
ἦρθε ἡ Κυριακὴ ποὺ τρῶν᾿ τὰ ψάρια.
Σήκω Λάζαρε καὶ μὴν κοιμᾶσαι,
ἦρθε ἡ μάνα σου ἀπὸ τὴν πόλη,
σοῦ ῾φέρε χαρτὶ καὶ κομπολόι.
Γράψε Θόδωρε καὶ σὺ Δημήτρη,
γράψε Λεμονιὰ καὶ Κυπαρίσσι.
Τὸ κοφνάκι μου θέλει αὐγά,
κι ἡ τσεπούλα μου θέλει λεφτά.
Βάγια, Βάγια καὶ Βαγιῶ.
τρῶνε ψάρι καὶ κολιό.
Καὶ τὴν ἄλλη Κυριακή,
τρῶνε τὸ ψητὸ τ᾿ ἀρνί.
Εκτός, όμως, από τα όμορφα κάλαντα, ξεχωριστή θέση κατέχουν και τα "λαζαράκια", ανθρωπάκια ζυμαρένια, ζυμωμένα σαν σπαργανωμένα, για να παραπέμπουν στον νεκρό Λάζαρο. Κι αν νομίζετε ότι η νοσηλεία στο Νοσοκομείο μας εμπόδισε να ζήσουμε κι αυτό το έθιμο, κάνετε λάθος!
Ιδού τα δικά μας "λαζαράκια", φτιαγμένα από μαθητές μας, μέσα στον θάλαμό τους!
Και του χρόνου!
|
